Όσο εμπαθής πρέπει να είναι κάποιος, προκειμένου να προσάψει στασιμότητα ή οπισθοχώρηση στην εθνική Κύπρου υπό τον Απόστολο Μάντζιο, άλλο τόσο πρέπει να εθελοτυφλεί, για να μην παραδεχτεί τη διαφορά κλάσης από το Μαυροβούνιο, όπως αυτή κρυστάλλινα αποτυπώθηκε -τόσο στην έκταση του σκορ όσο και στον αγωνιστικό χώρο.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Οι δηλώσεις μετά το 4-1 πως «θα μπορούσαμε ακόμη και να κερδίζαμε», «αξίζαμε καλύτερο αποτέλεσμα», «το σκορ δεν αντανακλά την εικόνα του αγώνα», αν δεν είναι τυπικές διατυπώσεις ωραιοποίησης των πραγμάτων και χαϊδέματος αυτιών, αποτελούν τον Νο1 κίνδυνο εν όψει των μπαράζ του προσεχούς Μαρτίου.
Για πρώτη φορά στην ιστορία της η Κύπρος τερμάτισε δεύτερη στον όμιλό της στην τρίτη κατηγορία του Πρωταθλήματος. Και αυτό τα λέει όλα: και σε ό,τι αφορά την εξέλιξή της και το πρώτο βήμα για ένα καλύτερο «αύριο», συνάμα όμως και σε ό,τι αφορά το μέχρι στιγμής «ταβάνι» της.
Διότι τόσο στην πρεμιέρα όσο και απόψε το Μαυροβούνιο της έδειξε τα όριά της. Και το περίφημο «γνώθι σαυτόν» είναι εκ των ων ουκ άνευ, προκειμένου να έλθει και το δεύτερο βήμα, ήτοι η άνοδος στη β’ κατηγορία της διοργάνωσης. Αν δεν δούμε -χωρίς φτιασιδώματα- την πραγματικότητα, δεν θα συνειδητοποιήσουμε πού και πόσο απαιτείται να βελτιωθούμε, για να προχωρήσουμε.
Και, τότε, το πρώτο βήμα θα γίνει και το τελευταίο βήμα. Θα είναι κρίμα κι άδικο για την προσπάθεια που έχει κάνει ο Μάντζιος, για το ταλέντο αυτών των παικτών, για τη δουλειά που έχουν βάλει και ο μεν και οι δε.
Το πρόβλημα δεν είναι να αναγνωρίσουμε δημόσια μέχρι πού μπορούμε να απλώσουμε το χέρι μας. Πρόβλημα είναι, αν μπερδεύουμε τη σκιά μας με το μπόι μας.
