Δεν της ταιριάζει της ΑΕΛ το ΓΣΠ. Σε δύο επισκέψεις στο στάδιο της πρωτεύουσας, γνώρισε ισάριθμες ήττες, με συνολικό σκορ 8-0. Η τελευταία, από την Ομόνοια με 2-0, δεν αποτελεί απλώς μια απώλεια βαθμών. Είναι ένα αποτέλεσμα που δημιουργεί προβληματισμό και χτυπά καμπανάκι κινδύνου.
Φυσικά, δεν πρόκειται για καταστροφή. Δεν χάθηκε τίποτα και η ΑΕΛ παραμένει μέσα στους στόχους της. Είναι, όμως, ένα στοιχείο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο και πρέπει να προβληματίσει. Η ομάδα της Λεμεσού δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις δύο διαδοχικών αναμετρήσεων απέναντι σε αντιπάλους με υψηλούς στόχους, γνωρίζοντας ισάριθμες ήττες.
Τα αγωνιστικά ζητήματα
Απέναντι στην Ομόνοια, η ΑΕΛ παρουσίασε συγκεκριμένες αδυναμίες που χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση. Πρώτο ζήτημα η ανασταλτική λειτουργία. Η ομάδα δέχεται σχετικά εύκολα τέρματα, χωρίς να παρουσιάζει την απαιτούμενη αμυντική συνοχή και συγκέντρωση. Είναι ένας τομέας στον οποίο χρειάζεται σημαντική βελτίωση. Δεύτερο στοιχείο, η αδυναμία αντίδρασης όταν βρίσκεται πίσω στο σκορ. Η ΑΕΛ δυσκολεύεται να αλλάξει τα δεδομένα ενός αγώνα και να επιστρέψει διεκδικώντας το αποτέλεσμα.
Παράλληλα, απέναντι σε ισχυρούς αντιπάλους χρειάζεται περισσότερη ουσία στο επιθετικό της παιχνίδι. Δεν αρκεί η προσπάθεια και η διάθεση. Απαιτείται αποτελεσματικότητα, καλύτερη δημιουργία και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στην τελική προσπάθεια.
Η επόμενη ημέρα
Η ΑΕΛ ξεκίνησε το πρωτάθλημα με φιλοδοξίες και αποτελέσματα που δημιούργησαν προσδοκίες. Οι πέντε νίκες στις πρώτες έξι αγωνιστικές δεν ήταν τυχαίες. Έδειξαν ότι υπάρχει δυναμική, ποιότητα και δυνατότητα διεκδίκησης υψηλών στόχων. Τώρα, όμως, καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί και τις δυσκολίες. Να βρει τις λύσεις, να διορθώσει τις αδυναμίες της και να επιστρέψει στις επιτυχίες. Οι δύο συνεχόμενες ήττες δεν ακυρώνουν όσα πέτυχε στο ξεκίνημα της χρονιάς. Αποτελούν, όμως, μια ξεκάθαρη προειδοποίηση ότι χρειάζεται βελτίωση.
